Z czasem praktyka stopniowo rozprzestrzeniła się na inne zamieszkiwane przez mniejszość słowacką miasta i wsie Wojwodiny, do których należą m.in. Padina, Pančevo, Stara Pazova, Gložan, Janošik i Aradac. Dzieła zaczęło tworzyć coraz więcej artystów, w tym kobiet, spośród których jedną z najbardziej znanych była Zuzana Halupova (określana przydomkiem Mama Zuzana). W maju 1955 roku w domu kultury w Kovačicy otwarto galerię poświęconą miejscowej sztuce naiwnej, przeniesioną w 1989 roku do wyremontowanego domu wiejskiego w centrum miasta. W drugiej połowie XX wieku tradycja została zauważona i zyskała uznanie zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym. Rozkwit i szczyt popularności malarstwa naiwnego z Kovačicy przypadł na lata 60. i 70. XX wieku. Dzieła banackich artystów były wówczas prezentowane na licznych wystawach w Jugosławii oraz za granicą.
W 2024 roku podczas odbywającej się w Asunción 19. sesji Międzyrządowego Komitetu ds. Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego tradycja wpisana została na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.