U-557 – niemiecki okręt podwodny typu VIIC z okresu II wojny światowej. Wyporność U-Boota wynosiła 769 ton w położeniu nawodnym i 871 ton pod wodą, a jego główną bronią było 14 torped o kalibrze 533 mm, wystrzeliwanych z pięciu wewnętrznych wyrzutni. Jednostka rozwijała na powierzchni maksymalną prędkość 17,6 węzła, jej zasięg przy prędkości 10 węzłów wynosił 8500 Mm.
Okręt został zwodowany 22 grudnia 1940 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, a 13 lutego 1941 roku wcielono go do służby w Kriegsmarine. Pływając w składzie 1. i , U-557 odbył cztery patrole bojowe, podczas których zatopił sześć statków o łącznej pojemności BRT i brytyjski krążownik lekki HMS „Galatea” o wyporności 5220 ton. 16 grudnia 1941 roku na zachód od Krety U-Boot został pomyłkowo zatopiony przez włoski torpedowiec .
Projekt i budowa
Jednostki typu VIIC były kolejnym ewolucyjnym ulepszeniem najliczniej budowanych w Niemczech okrętów typu VII. Poprzednik – typ VIIB – miał zbyt mały zasięg i za mało miejsca pod pokładem, by można było zainstalować sonar. Opracowany w 1938 roku projekt nowego okrętu różnił się od poprzedniej wersji m.in.