Pierwsze udokumentowane wzmianki pochodzą z roku 1303, kiedy to wieś należała do rodziny Bodeckich, herbu Bylina. Odnotowany został wówczas jako świadek w procesie sądowym komes Jakub z Bucza. W latach 1391–1411 jako właściciel we wsi odnotowany został asesor sądowy w Kościanie i Poznaniu Dobiesław Bodecki. W 1414 odnotowany został Wojciech syn Wyszomira z Bucza student uniwersytetu w Krakowie. W 1445 Michał Grobski syn Wyszomira z Bucza przegrał proces o dług w wysokości 84 grzywien z Mikołajem Bylęckim, który otrzymał prawo wwiązania w majątki w Grobi, Buczu i Śniatach do wysokości zaciągniętego długu. W 1463 Jakub Grobski, brat Michała, dał swojemu bratankowi Stanisławowi 1/3 dóbr w Grobi, Buczu, Boszkowie Starym, Barklinie Starym, Siekowie, Siekowie Małym, Śniatach, Sikorzynie i Głodnie, a plebanowi w Grobi zapisał na tychże dobrach czynsz w wysokości 4 grzywien od sumy 80 grzywien. W tym roku Jakub Grobski otrzymał również od swego brata Wojciecha plebana w Krerowie, części dziedziczne w Grobi, Buczu, Siekowie Siekowie Małym i Głodnie.