Terytorium niczyje, ziemia niczyja, terytorium niezawłaszczone () – termin prawa międzynarodowego, obszar lądowy nie należący do żadnego państwa, nie będący terytorium zależnym ani terytorium międzynarodowym, ale mogący być poddany suwerenności jakiegoś państwaAntonowicz Lech Podręcznik prawa międzynarodowego, str. 105, Warszawa 2015. Terytoria niczyje w historii thumb|300px|Mapa świata z połowy XIX wieku. Nieodkryte i niezbadane duże obszary Antarktydy, Afryki, Azji a nawet Ameryki (Patagonia) formalnie stanowiły terra nullius. Początkowo w doktrynie europejskiego prawa wszystkie obszary pozaeuropejskie bez względu na stopień lokalnej organizacji politycznej były terra nullius do zagarnięcia i opanowania przez państwa europejskie. Był to jeden z argumentów do ekspansji kolonializmu i niesienia rozwoju cywilizacyjnego na tzw. ludy pierwotne. Jeszcze w połowie XIX wieku większość obszaru Afryki i duża część Azji stanowiły formalnie ziemie niczyje do potencjalnego objęcia przez europejskie mocarstwa. Po zakończeniu wyścigu o Afrykę na początku XX wieku zdecydowana większość obszarów lądowych zostało podzielone pomiędzy istniejące wówczas państwa. Największym terytorium niczyim do końca lat 50-ch XX wieku była Antarktyda, do której jednak kilka państw zgłaszało roszczenia terytorialne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Terytorium niczyje · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.