Jej pierwsza powieść, Adı: Aylin (1997), zawierająca wątki autobiograficzne, przyniosła jej tytuł „Pisarki Roku” przyznany przez Wydział Literatury Uniwersytetu Stambulskiego.
Twórczość Kulin porusza w swoich powieściach tematy społeczne i polityczne, podkreślając: „Moją misją jako pisarki jest dotykanie społecznych ran”.
W 1999 opublikowała Sevdalinka, powieść poświęconą represjom wobec mniejszości muzułmańskiej oraz wojnie domowej w Bośni. Do pracy nad powieścią Köprü (2001) odbyła podróże badawcze po wschodnich prowincjach Turcji, aby wiernie oddać realia życia tamtejszej, głównie kurdyjskiej, ludności.
Jej powieść Nefes Nefese (2002; polskie wydanie: Ostatni pociąg do Stambułu, 2010) opowiada o tureckich dyplomatach i członkach francuskiego ruchu oporu, którzy podczas II wojny światowej pomagali Żydom uciec z Europy Orient Expressem. Książka opiera się na autentycznych relacjach ocalałych.
W 2005 wydała Bir Gün, powieść o spotkaniu tureckiej dziennikarki i kurdyjskiej polityczki, więzionej za swoje przekonania. Kulin porusza w niej kwestie przemocy państwowej, tortur, warunków w tureckich więzieniach, braku dostępu Kurdów do edukacji, ograniczonych praw obywatelskich kobiet, vendetty i zabójstw honorowych.