Jan Chodorowski, ps. Henrico (ur. 30 marca 1886 w Krośnie, zm. w 1917 lub 1918 w Semipałatyńsku) – porucznik Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 30 marca 1886 w Krośnie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Anny. Ukończył szkołę wojskową w pobliżu West Point, założoną przez Związek Młodzieży Polskiej w Ameryce..

3 czerwca 1915 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do I batalionu uzupełniającego. 15 lipca został przeniesiony do II batalionu uzupełniającego, a 27 lipca 1915 do 6 pułku piechoty i przydzielony do II oddziału karabinów maszynowych. 9 sierpnia 1915 został mianowany chorążym, a 11 listopada tego roku awansowany na podporucznika. 24 stycznia 1916 został zatwierdzony przez Komendę Legionów Polskich z dniem 9 czerwca 1915 na stanowisku komendanta II oddziału karabinów maszynowych w stopniu podporucznika.. 1 lipca 1916 został awansowany na porucznika.

Wyróżnił się w październiku 1915 w bitwie pod Kamieniuchą oraz w lipcu 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką, w której ranny dostał się do niewoli rosyjskiej.