Twarz anioła – polski czarno-biały film wojenny i psychologiczny z 1970 roku w reżyserii Zbigniewa Chmielewskiego. Pierwszy film przedstawiający funkcjonowanie niemieckiego nazistowskiego obozu dla polskich dzieci w Łodzi.
Produkcja Inspiracją do stworzenia scenariusza filmu dla Stanisława Lotha był książka Wiesława Jażdżyńskiego Reportaż z pustego pola. Zaprosił on do współpracy ocalałego z obozu Tadeusza Raźniewskiego, który wraz z kręceniem filmu, spisywał swoje wspomnienia z obozu, wydane w 1971 przez Wydawnictwo Łódzkie, pt. Chcę żyć. Produkcji filmu podjął się Zespół Filmowy „Nike”, który dopracował scenariusz Lotha, zaprosił do współpracy więźnia obozu – Józefa Witkowskiego, a do napisania dialogów, poetę Stanisława Grochowiaka.
Zdjęcia rozpoczęto na początku lata 1970 w hali Wytwórnia Filmów Fabularnych przy ul. Łąkowej w Łodzi. Do roli statystów zaproszono dzieci z łódzkich szkół, ponadto plan odwiedził ambasador Stanów Zjednoczonych w Polsce
Premiera filmu odbyła się w Łodzi, 20 stycznia 1971, była ona pierwszym filmem oraz drugim, powojennym wytworem kultury, poświęconym obozowi dla dzieci przy ul.