Przyczyną pozostawienia sił głównych na zewnętrznej redzie zamiast na wewnętrznej była obawa namiestnika Aleksiejewa, że Japończycy zablokują wąski kanał portowy przez zatopienie tam statków (tzw. branderów). Namiestnik nie zdecydował się na rozstawienie wokół okrętów , motywując to tym, że mogłoby to utrudnić ruchy eskadry w razie konieczności szybkiego zejścia z kotwicy oraz doprowadzić do przypadków zaplątywania się sieci w śruby. Okręty pozostawały nocą z załadowanymi działami, lecz wygaszonymi kotłami i wygaszoną jedynie częścią świateł. Na redzie dyżurowały pod parą tylko dwa krążowniki, a dwa inne okręty były wyznaczone do oświetlania redy reflektorami (w noc ataku „Retwizan” od zachodu i „Pałłada” od wschodu). W odległości 20 mil morskich od bazy wysyłano w nocy na pozycje dozorowania tylko dwa niszczyciele, wspierane przez kanonierkę dozorującą w odległości 10 mil morskich od bazy. Niszczyciele nie miały jednak radiostacji i w razie zauważenia przeciwnika musiały wracać do okrętu flagowego w celu złożenia meldunku (mimo że stosowano sygnalizację za pomocą reflektorów skierowanych w niebo dla potwierdzenia zajęcia pozycji przez niszczyciele).