W 1939 przeniósł się do Los Angeles. Grał z różnymi zespołami, m.in. Sammy Franklin and His California Rhythm Rascals. Kiedy Franklin odmówił mu nagrania potencjalnego przeboju – The Honeydripper Ligginsa, założył własny zespół. Formacja powstała w piwnicy domu saksofonisty Little Williego Jacksona, drugiego jej współzałożyciela, który w chwili swojej śmierci w 2001 był ostatnim żyjącym jej członkiem. Pierwszych nagrań Joe Liggins and His Honeydrioppers dokonała w wytwórni Exclusive Records. Utwór The Honeydripper stał się wielkim przebojem. Dotarł do pierwszego miejsca na liście Race Records tygodnika „Billboard” i pozostał na niej przez osiemnaście tygodni od września 1945 do stycznia 1946. Sprzedał się w przeszło dwóch milionach egzemplarzyTony Russell, The Blues – From Robert Johnson to Robert Cray, wyd. Carlton Books Limited, 1997, s. 134, . W ciągu następnych trzech lat orkiestra wydała dziewięć kolejnych bestsellerów, m.in. Got a Right to Cry, Tanya (wielokrotnie nagrywany przez różnych wykonawców), Blow Mr Jackson i Roll ’Em. W 1950 piosenka Pink Champagne przez trzynaście tygodni zajmowała pierwsze miejsce na billboardowej liście bestsellerów R&B, trafiając także do Hot 100. Utwory Got a Right to Cry i Pink Champagne otrzymały nagrody złotej płyty, obie bowiem sprzedały się w ponad milionowym nakładzie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Joe Liggins · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.