Stabat Mater – kantata autorstwa Karola Szymanowskiego z 1926 roku.
Historia KantataW literaturze anglojęzycznej, ze względu na skalę i charakter sakralny, dzieło bywa klasyfikowane jako oratorium. „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego, skomponowana w latach 1925–1926, jest jednym z najważniejszych jego dzieł. Odzwierciedla późny okres twórczości, w którym kompozytor coraz bardziej interesował się polską muzyką ludową, szczególnie z regionu Podhala i Kurpiów. Bronisław Krystall zamówił u Szymanowskiego requiem na cześć zmarłej żony, skrzypaczki Izabelli Krystallowej. Kompozytor nie dostosował się do życzenia, wybierając formę kantaty-oratorium, o co przedsiębiorca miał do niego pretensje. Dodatkowym bodźcem do napisania utworu o smutnej wymowie była tragiczna śmierć siostrzenicy Alusi Bartoszewiczówny. Dziewczyna zginęła w jednym z klasztorów we Lwowie 23 stycznia 1925 roku, ugodzona w głowę spadającą figurą. Szymanowski pisał szkice do utworu wiosną 1925 roku. Partytura powstawała od 20 stycznia do 2 marca 1926 roku.