Bolesław Wejner, ur. 8 września 1922 w Dąbrowie Górniczej, zm. 14 czerwca 1979 – polski funkcjonariusz służb specjalnych, generał brygady.
W organach bezpieczeństwa PRL od 25 czerwca 1945. Rozpoczął służbę w Miejskim Urzędzie Bezpieczeństwa w Chorzuwie jako sekretarz Wydziału I (kontrwywiadu). Od lutego 1946 pracował w centrali Ministerstwa BP w Sekcji II (angielskiej) Departamentu I (kontrwywiadu): młodszy referent, od 1 kwietnia 1946 referent, od 1 września 1947 starszy referent, od 1 kwietnia 1952 szef sekcji. Następnie zajmował stanowiska: Zastępca Naczelnika Wydziału VII (cudzoziemcy) Departamentu I Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego PRL (1 czerwca 1953 – 1 kwietnia 1955); Zastępca Naczelnika Wydziału VIII Departamentu II Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów PRL (1 kwietnia – 1 czerwca 1955); Naczelnik Wydziału X Departamentu II Komitetu Bezpieczeństwa przy Radzie Ministrów PRL (1 czerwca 1955 – 1 września 1956); Naczelnik Wydziału VIII Departamentu II Komitetu Bezpieczeństwa przy Radzie Ministrów PRL (1 września – 28 listopada 1956); Naczelnik Wydziału VIII Departamentu II Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL (28 listopada 1956 – 9 października 1957); Zastępca Dyrektora Departamentu II Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL (10 października 1957 – 30 listopada 1958); I Zastępca Komendanta