Mikołaj Alików (ur. 6 stycznia 1895 we Władykaukazie, zm. 14 sierpnia 1971 w Orleanie) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 6 stycznia 1895 we Władykaukazie, ówczesnej stolicy obwodu tereckiego, w rodzinie Piotra i Zofii z Gazdomów.

W 1912 ukończył Władykaukaski Korpus Kadetów (ros. Владикавказский кадетский корпус) i został przyjęty do Konstantynowskiej Szkoły Artylerii (ros. Константиновское артиллерийское училище). 24 sierpnia 1914, po ukończeniu szkoły, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 6 sierpnia 1913 i wcielony do 82 Brygady Artylerii, która wchodziła w skład 82 Dywizji Piechoty. Do 21 listopada 1917 walczył na froncie dowodząc półbaterią i baterią oraz awansując na porucznika i sztabskapitana. Później wstąpił do II Korpusu Polskiego w Rosji, w którym pełnił służbę na stanowisku oficera baterii i referenta działu artylerii sztabu korpusu. Wyróżnił się 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniowem. 10 listopada 1921 pułkownik Stanisław Machcewicz w sporządzonym wniosku na odznaczenie orderem „Virtuti Militari” napisał: