24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów artylerii i 9. lokatą. Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 2 pułku artylerii polowej Legionów w Kielcach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W listopadzie 1935 został przeniesiony do 9 pułku artylerii lekkiej w Siedlcach na stanowisko dowódcy pułku. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii.
23 marca 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, został wyznaczony na stanowisko dowódcy artylerii dywizyjnej 9 Dywizji Piechoty. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej. Dostał się do niemieckiej niewoli, przebywał w Oflagu X A w Sandbostel. Po uwolnieniu z niewoli wyjechał do Francji. Zmarł 14 sierpnia 1971 w Orleanie. Był żonaty, miał córkę Irenę (ur. 1922).