obecnością właściwego megakolca golenie pierwszej pary.
Opistosoma (odwłok) zaopatrzona jest w trzy pary kądziołków przędnych.
Nogogłaszczki samca mogą mieć apofizę paraemboliczną lub nie. Embolus zwykle jest biczykowaty, ale bywa też zaostrzony, a u Plesiothele jest krótki i skręcony.
Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodziny znani są z Chile, południowej Argentyny, Australii, Tasmanii i Nowej Zelandii.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził w 1892 roku Eugène Simon. W początkach XX wieku traktowany był jako grupa Hexathelae w obrębie podrodziny Diplurinae. Później Diplurinae podniesiono do rangi rodziny, a omawiany takson do rangi podrodziny Hexathelinae. Rangę osobnej rodziny, Hexathelidae, nadał mu Robert J. Raven w 1980 roku, wyróżniając w jej obrębie trzy podrodziny, w tym Hexathelinae i Plesiothelinae.