W 1917 został mianowany proboszczem parafii w Rogowie, a w parę miesięcy potem proboszczem w Ostrowcach. Następnie był proboszczem w Brzesku Nowym i w Minodze. Równocześnie wykładał biblistykę i język łaciński w kieleckim seminarium oraz był prefektem w kilku szkołach kieleckich. Działał w Związku Księży Diecezji Kieleckiej „Praca”, skupiającym duchownych poświęcających się działalności społecznej. W wyborach w 1919 został wybrany zastępcą posła z listy nr 1 (Polskie Zjednoczenie Ludowe) w okręgu nr 28 (Olkusz). W 1922 powołał w Kielcach oddział Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu Polskiego „Rozwój”. Wszedł również w skład zarządu kieleckiego oddziału Straży Narodowej. W wyborach w 1922 kandydował do Sejmu z listy nr 8 (Chrześcijański Związek Jedności Narodowej) w okręgu nr 20 (Kielce). Po zamachu majowym zdecydowanie protestował przeciwko ograniczaniu praw opozycji. Był członkiem władz powiatowych Obozu Wielkiej Polski. W listopadzie 1926 uzyskał mandat w miejsce Adama Chełmońskiego. W 1927 uległ wypadkowi pod Orlą Percią podczas wspinaczki w TatrachKurjer Poznański, R.22, nr 283 (25 czerwca 1927) - wyd. poranne, s. 3. W wyborach w 1928 uzyskał reelekcję. W Sejmie II kadencji należał do komisji ochrony pracy. Był członkiem zarządu powiatowego Stronnictwa Narodowego w Kielcach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Antoni Sobczyński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.