Okres II wojny światowej pałac przetrwał poważnie uszkodzony i splądrowany, a w latach powojennych stał przez dłuższy czas pusty​. Po śmierci markiza Hohenkubina w 1972 r. obiekt odziedziczyli jego spadkobiercy, którzy sprzedali go w 1977 roku miastu Wiedeń. Tym samym zakończył się okres prywatnej rezydencji – pałac przeszedł na własność publiczną z myślą o nowym zagospodarowaniu.

Dalsze losy i zmiany funkcji W latach 80. XX wieku nastąpiła zasadnicza zmiana funkcji obiektu – z dawnej rezydencji arystokratycznej przekształcono go w budynek hotelowy. W 1983–1985 pałac został wyremontowany i zaadaptowany na luksusowy hotel przez pracownię architektoniczną Pfeffer Consult. Wkrótce po przebudowie nieruchomość nabyła firma SAS International Hotels, która otworzyła tu pięciogwiazdkowy hotel znany jako Radisson SAS (później Radisson Blu Palais Hotel)​. Dla potrzeb hotelu połączono wewnętrznie dwa sąsiadujące budynki – opisywany Palais Henckel von Donnersmarck oraz przyległy Palais Leitenberger przy Parkring 16 – tworząc jeden kompleks hotelowy​. Przez ponad dwie dekady obiekt funkcjonował jako prestiżowy hotel sieci Radisson, aż do końca 2013 roku, kiedy to ostatecznie został zamknięty​.