Pałac Glinków w Szczawinie – klasycystyczny pałac w Szczawinie, w powiecie ostrołęckim, zbudowany dla rodziny Glinków ok. 1830 roku według projektu Adama Idźkowskiego.

Rodzina Glinków weszła w posiadanie majątku Szczawin w połowie XVIII wieku w wyniku małżeństwa Antoniego Glinki z wdową po poprzednim właścicielu Wojciechu Kazimierzu Przeradowskim, Bogumiłą z Mostowskich. Wnuk Antoniego i Bogumiły Józef Glinka, radca województwa płockiego i sędzia pokoju powiatu ostrołęckiego, żonaty z Marią z Okęckich, zlecił budowę pałacu znanemu warszawskiemu architektowi Adamowi Idźkowskiemu.

Idźkowski zaprojektował pałac wzorowany na renesansowych willach Andrei Palladio, przede wszystkim na willi Badoer we Fratta Polesine oraz willi Emo w Fanzolo. Pałac składa się z pięcioosiowego korpusu głównego, poprzedzonego portykiem o kolumnach toskańskich, połączonego czteroosiowymi galerami korytarzowymi z dwoma trójosiowymi pawilonami. Od ogrodu do korpusu przylega taras. Idźkowski zaprojektował również duży park krajobrazowym z nieregularnymi stawami, który uzupełniony został w 1898 według projektu Waleriana Kronenberga. Na terenie parku znajdował się stary dwór, prawdopodobnie drewniany, z XVIII lub XVII wieku, który jednak spłonął w 1919 roku.