fasciatus żyje w norkach, przy których nie znaleziono takich sieci.
Rodzaj neotropikalny, ograniczony do południa Ameryki Południowej. Trzy gatunki są endemitami Chile, czwarty poza tym krajem znany jest jeszcze z najbardziej południowej prowincji Argentyny.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Hexathelidae wg Hedina i innych (2018) Takson ten wprowadził w 1892 roku Eugène Simon. Gatunkiem typowym została opisana w 1889 roku przez tegoż autora Hexathele cinereopilosa. Drugi gatunek rodzaju opisał w 1901 roku Hugo Albert Tullgren, a kolejne dwa w 2012 roku Duniesky Ríos-Tamayo i Pablo Goloboff.
W sumie do rodzaju należą cztery opisane gatunki: Scotinoecus cinereopilosus (Simon, 1889) Scotinoecus fasciatus Tullgren, 1901 Scotinoecus major Ríos-Tamayo et Goloboff, 2012 Scotinoecus ruiles Ríos-Tamayo et Goloboff, 2012.
Wyniki filogenetycznych analiz molekularnych Marshala Hedina i innych z 2018 roku wskazują na zajmowanie przez Scotinoecus pozycji siostrzanej dla kladu tworzonego przez wszystkie pozostałe rodzaje Hexathelidae z