Otto Albert Theodor von Emmich (ur. 4 sierpnia 1848 w Minden, zm. 22 grudnia 1915 w Hanowerze) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego. Pierwszy niemiecki oficer odznaczony orderem Pour le Mérite w trakcie I wojny światowej). thumb|Grób generała Otto von Emmicha na cmentarzu w Hanowerze.

Życiorys W 1866 roku rozpoczął służbę w armii pruskiej. Brał udział w wojnie francusko-pruskiej. W 1882 roku przeniesiony do 131 pułku piechoty w Paderborn, a 4 lata później, w stopniu majora, do 86 Pułku Fizylierów we Flensburgu. W 1891 roku objął dowództwo nad batalionem wchodzącym w skład 116 Pułku Piechoty w Gießen. Następnie służył w 11 Batalionie Jegrów w Marburgu i 114 Pułku Piechoty. W tym czasie awansował na podpułkownika w 1895 roku i na pułkownika w 1897 roku. Od 1901 roku, w stopniu ganerała majora dowodził 31. Brygadą Piechoty stacjonującą w Trewirze. 14 lutego 1905 roku awansowany na generała porucznika objął dowództwo nad 10. Dywizją Piechoty z siedzibą w Poznaniu. Cztery lata później, juz w stopniu generała piechoty przeniesiony na stanowisko dowódcy X Korpusu Armii. Po wybuchu I wojny światowej uczestniczył w ataku na Belgię. W sierpniu 1914 roku, współpracując z generałem Erichem Ludendorfem, przyczynił się do zdobycia twierdzę Liège.