Pileccy, dziedzice Łańcuta, nadali Budom Łańcuckim przywilej lokacyjny zapewne w XV wieku. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1628 roku początku XVII wieku i jest zawarta w rejestrze poborowym ziemi przemyskiej z 1628 rokuZdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 1. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1628. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 1997 (str. 38)[Cytat: Budy: lanei omnes ad curiam accepti; molendinum korzecznik 2 rotarum per gr 24; aliud molendinum 1 rotae gr 24 ..................2/12/0.]. W 1651Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 2. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1651. Wydawnictwo WSP. Rzeszów. (str. 25)[Cytat: Budy ad Hussakow: lanei omnes ad curiam antiquitus accepti, molendinum korecznik 2 rotharum gr 24, aliud molendinum walnik sub oppido Hussakow 1 rothae gr 24 ...................1/18/.] i 1658 roku wieś była wzmiankowana jako własność Elżbiety Korniaktównej w kluczu HussakowskimZdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe tom I, część 3. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1658. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 2000 (str.