Zofia Grażyna Jarząb (ur. 30 marca 1926 we Lwowie, zm. 24 lipca 2024) – polska stomatolożka, wykładowczyni akademicka, działaczka społeczna w Lublinie.
Życiorys
W czasie II wojny światowej wysiedlona ze Lwowa rodzina Jarząbów zamieszkała w Krakowie. Zofia Grażyna Jarząb studiowała tajnie medycynę, po wojnie kontynuowała studia na Uniwersytecie Jagiellońskim i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Skończyła medycynę i ze względu na ostatni rok studiów w Lublinie uzyskała dyplom Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1949). Rok później na Akademii Medycznej w Lublinie obroniła doktorat, w 1961 habilitowała się, w 1970 uzyskała tytuł profesorki uczelni, zaś w 1978 profesurę zwykłą.
Pracowała na Akademii Medycznej w Lublinie jako asystentka, w latach 1948–1963 adiunktka w Klinice Stomatologicznej, następnie (1963–1992) kierowniczka Kliniki Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej, co stanowiło kontynuację pracy jej ojca Józefa Jarząba. Dzięki jej staraniom w 1973 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie powstał Oddział Stomatologii oraz Instytut Stomatologii, którego była dyrektorką w latach 1973–1989. Pełniła też funkcję (jako pierwsza w historii uczelni) prodziekana Wydziału Lekarskiego ds. stomatologii (1974–1975). W latach 1969–1985 przewodniczyła Zespołowi Specjalistów Krajowych ds.