Po porażce zamieszkał w Sosnowcu i został przywódcą chasydów sochaczewskich i gerskich z Górnego Śląska i zachodniej Małopolski. W 1923 roku brał udział w konkursie na stanowisko rabina Sosnowca, jednak ponownie poniósł porażkę. Po śmierci Majera Szapiry zarząd Jeszywas Chachmej Lublin zwrócił się do niego z prośbą o objęcie stanowiska rosz jesziwy, na co się zgodził. W 1935 roku odbył pielgrzymkę do Ziemi Izraela, spędzając tam cztery miesiące. W 1938 roku wprowadził w swojej jesziwie komplementarny program dotyczący dwóch porcji Miszny, nazywany „Miszna jomit”. Program wprowadzony przez Fromera funkcjonuje nadal w kręgach Żydów ortodoksyjnych. W tym samym roku opublikował swoją drugą książkę – Erec cwi, zawierającą jego responsy do fragmentów Szulchan aruch.
Po wybuchu II wojny światowej jesziwa w Lublinie została zamknięta. Na początku 1940 roku Fromer wraz z żoną wyjechał do Warszawy, gdzie trafił do tamtejszego getta. Wraz z rabinem Awrahamem Wajnbergiem utworzył w nim konspiracyjną jesziwę, mieszczącą się w „bunkrze” przy ulicy Miłej 14.