Trzeci tom pisma ukazał się w 1861 roku już po śmierci Jukicia. Grupa przyjaciół postanowiła wydać materiały pozostawione przez niego w brudnopie. Koszty wydania pisma sfinansowała Macierz iliryjska. Pismo miało podobną zawartość jak dwa poprzednie tomy. Dodatkowo dokończono opowieść o Omer-paszy i opisano podróż Jukicia z Sarajewa do Stambułu.

Ostatni numer „Bosanskiego prijatelja”, zadedykowany Jukiciovi, został wydany w 1870 roku. Poświęcono go folklorowi bośniackiemu. Zmieniono formę graficzną pisma i dodano rubrykę o szkolnictwie w Bośni. Pojawiła się również rubryka Listy z Bośni, w której na 100 stronach opublikowano 12 listów wykształconych bośniackich chrześcijan.

Przypisy

Kategoria:Niewydawane czasopisma Kategoria:Dzienniki w Bośni i Hercegowinie Kategoria:Czasopisma wydawane od 1850 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1870