Świniopas, także Książę świniarek, Książę pastuszkiem () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1841 roku.

Publikacja Baśń o Świniopasie została opublikowana przez wydawnictwo C.A. Reitzel w Kopenhadze 20 grudnia 1841 roku w zbiorze baśni „Bajki opowiedziane dla dzieci. Nowa kolekcja. Trzecia broszura. 1842” () wraz z Ole Zmruż-oczkiem, Elfem różanym oraz Gryką. Wydawnictwo ukazało się w okresie przed świętami Bożego Narodzenia.

Jak każda z napisanych przez pisarza baśni, również Świniopas był inspirowany życiowymi doświadczeniami, takimi jak trudne dzieciństwo i dążenie do akceptacji, co mogło wpłynąć na motywy fabuły, takie jak przebranie księcia i bycie odrzuconym przez księżniczkęW Łukaszowej „Przypowieści o synu marnotrawnym” niedobry syn zostaje świniopasem jak bohater baśni Andersena, cierpi głód – w baśni Andersena pojawia się wątek cudownego garnka dającego poczuć potrawy z każdego stołu w państwie, starszy syn słyszy muzykę i tańce – u Andersena garnek wytwarza muzykę, a grzechotka rozbrzmiewa „wszystkimi tańcami”..