Sprawdzał się doskonale w walkach miejskich.

Użycie SN-42 wszedł do służby w 1942 roku i był używany między innymi podczas bitwy stalingradzkiej. Powszechnie wykorzystywany w radzieckich brygadach inżynieryjno-szturmowych, które były w niego rutynowo wyposażone, zyskując nawet przydomek „piechoty pancernej”.

Oceny „napierśnika” przez żołnierzy radzieckich walczących na pierwszej linii frontu były podzielone: ​​pojawiały się zarówno opinie pozytywne, jak i negatywne. Pancerz sprawdzał się doskonale w walkach ulicznych, podczas szturmów miast oraz w walce wręcz. Jednocześnie w warunkach polowych żołnierze brygad szturmowych poruszali się najczęściej na brzuchach, tak więc pancerz stawał się niepotrzebnym utrudnieniem.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Broń ochronna Kategoria:Oporządzenie żołnierza Kategoria:Armia Czerwona