Oceny Dziura, ostatni film Jacques’a Beckera (jego premiera miała miejsce w blisko miesiąc po śmierci reżysera) obok Złotego Kasku z 1952 roku, uznawany jest za jeden z jego najlepszych filmów, arcydzieło. Film bardzo spodobał się krytykom. Chwalono aktorstwo i zdjęcia. Jean-Pierre Melville, jeden z czołowych przedstawicieli francuskiej nowej fali, tuż po premierze uznał go najpiękniejszy film w historii kina francuskiego. Dziura była francuskim kandydatem do "Złotej Palmy" na MFF w Cannes w 1960 rokuOficjalna strona festiwalu (ang.).
W cztery lata po premierze europejskiej film trafił na rynek amerykański (gdzie film był rozpowszechniany pod tytułem The Night Watch). Okrzyknięto go tam arcydziełem i ostatnim przejawem francuskiego klasycyzmu. Bosley Crowther z The New York Times chwalił błyskotliwe zdjęcia i szczegółową scenografię, które wciągają widza i sprawiają, że staje się on uczestnikiem wydarzeń. Chwalił prostotę i naturalność aktorstwa, a w efekcie wynikającą z niej autentyczność postaci. Uważał, że nawet epizody odrywane są przekonywujaco. Po blisko 60-ciu latach od premiery Kenneth Turan z Los Angeles Times w bardzo pozytywnej recenzji o filmie pisze o nim jako o autentycznym i wciągającym.