Później, w trakcie i po panowaniu Bagratydów, Kumajri rozwinęło się w dobrze zbudowane, nowoczesne miasto, które było centrum handlu regionu.
W 1804 roku wojska rosyjskie kontrolowały region Sziraku na początku wojny rosyjsko-perskiej w latach 1804–1813. Kumajri stało się oficjalnie częścią Imperium Rosyjskiego na mocy traktatu w Gulistanie.
W okresie panowania rosyjskiego Kumajri stało się jednym z rozwijających się miast na Zakaukaziu. W 1829 roku, w następstwie wojny rosyjsko-tureckiej, nastąpił duży napływ ludności ormiańskiej, ponieważ około 3000 rodzin, które wyemigrowały z terytoriów Imperium Osmańskiego – w szczególności z miast Kars, Erzurum i Doğubayazıt – osiedliło się w Kumajri i okolicach.
W tym miejscu w 1837 roku zbudowano główną rosyjską twierdzę. Giumri zostało ostatecznie utworzone jako miasto w 1840 roku, stając się centrum nowo utworzonego Aleksandropola Uezdu, który w pierwszej dekadzie przeżywał szybki rozwój. W 1849 roku Ujzd Aleksandropolski stał się częścią guberni Erywan. Miasto było ważnym przyczółkiem sił zbrojnych Imperium Rosyjskiego na Zakaukaziu, gdzie urządzano ich koszary wojskowe (m.in. w Poligonach, Siewierskim, Kazachi Post).