Z uczniostwa technikum kolejowego w Lublinie Koterwas stworzyła zespół „Semaforek”, który występował na terenach wiejskich jako teatr objazdowy. Wśród tekstów opracowanych przez zespół znalazły się m.in. sztuki Rabindranatha Tagorego i montaż poezji indyjskiej. W 1961 założyła „Pierwszy Teatr Podgrodzie”, złożony z dorosłych o różnych profesjach. W latach 1964–1965 prowadziła teatr „Radar”, w którym pracowała z tzw. trudną młodzieżą z klubu „Radar”, od którego pochodziła nazwa grupy. Zespół otrzymał wyróżnienie podczas Festiwalu Poezji Gałczyńskiego w Szczecinie. W latach 60. XX wieku Koterwas zainicjowała powstanie zespołu teatralnego w Międzyspółdzielnianym Klubie „Hanka” działającym przy Obuwniczej Spółdzielni Pracy w Lublinie.
W latach 1966–1968 Koterwas zainicjowała powstanie „Koła Żywego Słowa” przy Miejskim Domu Kultury w Lublinie. Działała w nim młodzież. W latach 1975–1978 Koterwas prowadziła zajęcia dla dzieci w świetlicy Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Efektem były przedstawienia teatralne. Pracę tę obserwowali studenci i studentki Pomaturalnego Studium Medycznego w Lublinie.
U schyłku życia Barbara Koterwas pracowała z założoną przez siebie na bazie seniorów i seniorek z Klubu Seniora na ul.