Według uchwały ustrój rolny miał opierać się na silnych, zdrowych i zdolnych do intensywnej produkcji gospodarstwach rolnych. W tym zakresie założono, że będą tworzone nowe gospodarstwa drogą osadnictwa, powiększania karłowatych gospodarstw do rozmiarów samodzielnych jednostek oraz tworzone będą drobne gospodarstwa ogrodniczo-warzywne, a ponadto ogrody robotnicze i urzędnicze. Wskazano, że właścicielami lub posiadaczami ziemi uprawnej mogą być tylko osoby prowadzące osobiście samodzielne gospodarstwo lub ich spadkobiercy, z wyjątkiem ziemi oddawanej pod siedzibę ludności nierolniczej przez samorządy miejskie lub wiejskieCzesław Noniewicz: Istota reformy rolnej w II Rzeczypospolitej, Optimum, Studia Ekonomiczne nr 6 (84), 2016..
W uchwale przyjęto, że regulatorem władania ziemią w Polsce będzie Państwo, zaś przeprowadzenie reformy rolnej powierzone zostanie Głównemu Urzędowi Ziemskiemu, a w zakresie finansowym Państwowemu Banku Rolnego. W świetle postanowień zawartych w uchwale przyjęto, że w pierwszym rzędzie parcelacji podlegać będą majątki ziemskie należące do państwa.