Po wykupie Okręgowy Urząd Ziemski obejmował wykupioną nieruchomość w fizyczne posiadanie. Ustawa zobowiązywała Okręgowe Urzędy Ziemskie do przygotowania planu parcelacyjnego dla poszczególnych okręgów, obejmującego podział gruntów na: nowe gospodarstwa oraz powiększenie lub usamodzielnienie istniejących karłowatych gospodarstw rolnych. Wprowadzono limit wielkości gospodarstw na poziomie maksimum 15 ha. Równocześnie przewidziano, że 20% ogółu parcelowanych gruntów może być przeznaczone na odsprzedaż małorolnym właścicielom w celu powiększenia ich gospodarstw, jednak maksymalnie do 23 ha, a na kresach kraju – do 45 ha.
Struktura agrarna w świetle spisu rolnego z 1921 r. Według danych M. Mieszczankowskiego opracowanych w oparciu o dane spisu rolnego z 1921 r.