Halina Radlicz-Rühlowa (ur. 7 stycznia 1905 w Sosnowcu, zm. 4 lipca 1986 w Warszawie ) – polska geografka, pedagożka.
Życiorys Ukończyła studia geograficzne na Uniwersytecie Warszawskim.
Od 1930 roku uczyła w szkole średniej w Warszawie, równolegle w latach 1936–1938 była asystentką Katedry Antropogeografii Uniwersytetu Warszawskiego kierowanej przez Bogdana Zaborskiego.
Podczas okupacji działała w Związku Walki Zbrojnej. Walczyła w powstaniu warszawskim, ps. „Lilka”, „Wiesia” w pułku „Baszta”, m.in. jako peżetka.
Po wojnie pracowała w trzech warszawskich szkołach, m.in. w latach 1945–1952 jako nauczycielka geografii w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego oraz w latach 1946–1967 – w Państwowym Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej. W latach 1948–1950 pełniła funkcję kierownika Warszawskiego Ośrodka Dydaktyczno-Naukowego, gdzie przez wiele lat prowadziła wykłady i ćwiczenia dokształcające dla nauczycieli z geografii fizycznej i geologii. Współpracowała z wieloma instytucjami związanymi z oświatą, m.in. była członkiem komisji programowej Ministerstwa Oświaty w zakresie geografii i geologii. Była autorką i współautorką podręczników, artykułów, prac popularnonaukowych, wiele z nich miało po kilkanaście wydań.