Duży Klaus, naśladując małego Klausa, zabija własną babkę i próbuje sprzedać jej ciało, ale aptekarz i mieszkańcy reagują z oburzeniem, uznając go za szaleńca, i odsyłają go. Wściekły, duży Klaus postanawia utopić małego Klausa, wkładając go do worka i niosąc do rzeki. Po drodze zatrzymuje się w kościele, by posłuchać hymnu, a mały Klaus, będąc w worku, oszukuje starego pasterza krów, który przechodzi obok. Mały Klaus proponuje pasterzowi, by ten wszedł do worka, obiecując, że dostanie się szybko do nieba, i pasterz zgadza się. Duży Klaus, nieświadomy zamiany, rzuca worek z pasterzem do rzeki, myśląc, że to mały Klaus, i pasterz tonie. Uwolniony mały Klaus przejmuje krowy pasterza i staje się jeszcze bogatszy. Gdy duży Klaus spotyka małego Klausa z krowami, myśli, że te pochodzą z rzeki, i prosi, by mały Klaus rzucił go do rzeki w worku, by też mógł zdobyć krowy. Mały Klaus zgadza się, wkłada dużego Klausa do worka, dodaje kamień dla pewności, i rzuca go do rzeki, gdzie duży Klaus tonie. Mały Klaus wraca do domu bogaty, z krowami pasterza, kończąc historię jako zwycięzca.