Podczas II wojny światowej Muriel była nachodzona i nękana przez Gestapo, które domagało się, by sprowadziła synów z powrotem do Niemiec, gdyż mogli przysłużyć się wstępując do wojska. Grożono jej wysyłką do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Pogróżki, które otrzymywało małżeństwo, miały doprowadzić Muriel do depresji. Pomogła znanej jej żydowskiej rodzinie z Wiednia wyemigrować do Australii. W 1941 ukrywała brytyjskich żołnierzy, którzy uciekli z pobliskiego obozu jenieckiego, a także amerykańskich pilotów, których samolot rozbił się w pobliżu pałacu.
Hermann i Muriel rozwiedli się. Władze odebrały jej amerykański paszport. Na początku 1943 przebywała w areszcie domowym byłego męża. 13 marca 1943 zginęła w wyniku upadku z okna na drugim piętrze pałacu w Dobrej. W raporcie z jej śmierci, sporządzonym przez Departament Stanu Stanów Zjednoczonych, jako przyczynę zgonu podano rozbicie czaszki, nie wskazując czego było wynikiem. Według świadków wydarzeń, Muriel miała popełnić samobójstwo na widok samochodu Gestapo, który wjechał na pałacowe podwórze. Osobista guwernantka Muriel i krawcowa Anna Stoklosa z pobliskich Walców miała podjąć bezskuteczną próbę ratunku. Informację o samobójstwie powtórzono w dokumencie Centralnej Agencji Wywiadowczej.