Po upadku Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0286. Został skierowany na szkolenie w 5. Operational Training Unit, po jego ukończeniu 15 października 1940 r. otrzymał przydział do dywizjonu 303 i wziął udział w ostatniej fazie bitwy o Anglię.
21 stycznia 1941 r. został przeniesiony do nowo formowanego dywizjonu 315. W jego składzie 21 października zestrzelił Messerschmitta Bf 109, drugi został mu zaliczony jako prawdopodobnie zestrzelony a trzeci jako uszkodzony. W czerwcu 1942 r. objął stanowisk dowódcy eskadry w tym dywizjonie. Turę lotów bojowych ukończył w kwietniu 1943 r. i odszedł na odpoczynek bojowy do 58 OTU jako szef wyszkolenia myśliwskiego. W październiku 1943 r. powrócił do latania bojowego w dywizjonie 302. 1 stycznia 1944 r. objął stanowisko dowódcy dywizjonu 317 i pełnił tę funkcję do 24 sierpnia.
Następnie służył jako oficer łącznikowy przy 12. Grupie Myśliwskiej, we wrześniu 1944 r. został przeniesiony do Dowództwa Lotnictwa Myśliwskiego na stanowisko oficera operacyjnego. Po zakończeniu działań wojennych nie zdecydował się na powrót do Polski. W lutym 1946 r. został zdemobilizowany, w Wielkiej Brytanii założył rodzinę, zmienił nazwisko na Piklinton-Miksa.