W drugiej połowie XX wieku zabytek był kilkukrotnie remontowany, co mogło doprowadzić do znacznego uproszczenia elewacji. W latach 1975–1976 wymieniono tynki. Kolejne prace renowacyjne prowadzono w latach 1979–1980 i 1983-85. Obecnie budynek jest własnością prywatną. Po raz kolejny został odnowiony przed 2016 rokiem. Wymieniono dach oraz wyremontowano elewacje. Pałac trzyskrzydłowy, podpiwniczony, dwukondygnacyjny, z częściowo użytkowym poddaszem, nakrytym dachem dwu- i trzyspadowym z wystawkami i powiekami. Proste elewacje zdobi wydatny gzyms między kondygnacjami, gzyms wieńczący oraz opaski wokół okien. Główne wejście do budynku znajdujące się na osi skrzydła środkowego, pierwotnie akcentowała je para pilastrów i odcinkowy tympanon. Układ wnętrz z centralną sienią i klatką schodową. W części pomieszczeń parteru zachowane sklepienia kolebkowe.
Po wcieleniu wsi do Rzeczypospolitej Polskiej rdzenną, niemiecką ludność wysiedlono, a pozostałe pomniki upamiętniające I wś. usunięto.