Techno-orientalizm – pojęcie wychodzące od orientalizmu Edwarda Saida, opisujące zachodnie reprezentacje Azji i Azjatów w kontekście technologii, często łączące rozwój technologiczny regionu z dystopijnymi, dehumanizującymi lub egzotyzującymi narracjami. Pojęcie to odnosi się również do sposobu, w jaki kultura popularna, literatura, filmy i media przedstawiają Azję Wschodnią jako miejsce hiperzaawansowane technologicznie, ale jednocześnie obce, odczłowieczone i zdominowane przez autorytarne systemy lub bezosobowe megakorporacjeRoh, D. S., Huang, B., & Niu, G. A. (2015). Techno-Orientalism : imagining Asia in speculative fiction, history, and media. Rutgers University Press. https://www.degruyter.com/isbn/9780813570655.

Opis Techno-orientalizm często czerpie z wcześniejszych orientalizujących stereotypów, przenosząc je w przyszłość, gdzie Azja staje się symbolem zarówno technologicznego postępu, jak i społecznej dystopii. To zjawisko wyjątkowo silnie ugruntowało się w cyberpunkowej literaturze i filmach, takich jak Łowca androidów (Blade Runner, 1982) czy Ghost in the Shell (1995), gdzie futurystyczne wizje są silnie inspirowane estetyką miast wschodnioazjatyckich, chociaż jego początki można prześledzić do postaci Doktora Fu Manchu.