Budzyński kościół jest ciekawy architektonicznie, otoczony drzewami. Funkcjonuje pod wezwaniem Ścięcia św. Jana Chrzciciela i św. Trójcy. Wznoszony był etapami od XVI do XVIII wieku. Jest konstrukcji zrębowej, z wydatnymi ostatkami. Nawa na planie kwadratu, prezbiterium na planie ośmioboku. Kruchtę zstępuje podsienie, ponad którym na 4 słupach i 2 rysiach umieszczony jest chór z organami. Osobliwością są wystające na narożach, nierówne, ułożone na zrąb belki, co wiąże się z różnymi zabobonami. Dach z gontu, wspólny dla nawy i prezbiterium, z wieżyczką na sygnaturkę. Zachowały się dwie rzeźby gotyckie z 1 poł. XVI w. oraz pozłacany mosiężny kielich z pateną - prawdopodobnie z XV w. Poza tym wyposażenie głównie z okresu baroku i rokoka.
W latach 30. XX w. miejscowość odwiedzał – lub tylko raz gościł w 1934 r. – znany łódzki artysta malarz i konserwator dzieł sztuki Karol Ende. Tutaj namalował dwa obrazy olejne: Kościół z Budzynku i Plebania w Budzynku k. Aleksandrowa. Ich reprodukcje opublikował w 1935 r. dodatek ilustrowany do „Kuriera Łódzkiego” – „Łódź w Ilustracji”R. 1935, nr 2, z 13 I, s. 7 (kościół), nr 10, z 10 III, s. 3 („Plebania w Budzynku k. Aleksandrowa” i nr 19, z 12 V, s. 3 (ponowna publikacja reprodukcji obrazu Plebania).