Oliver Edward Nelson (ur. 4 czerwca 1932 w Saint Louis, zm. 28 października 1975 w Los Angeles) – afroamerykański muzyk jazzowy, saksofonista, klarnecista, aranżer, kompozytor i bandlider. Twórca soundtracków.
Życiorys Pochodził z muzykalnej rodziny. Jego brat był saksofonistą. który grał z „Cootiem” Williamsem w latach 40. Jego siostra zaś grała na fortepianie i śpiewała. On sam rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku sześciu lat, a na saksofonie – jedenastu.
W 1947 w rodzinnym Saint Louis zaczął grać zawodowo w The Jeter-Pillars Orchestra oraz zespołach prowadzonych przez George’a Hudsona i Nata Towlesa. Następnie w latach 1950–1951 pracował z big-bandem Louisa Jordana jako drugi saksofonista altowy i aranżer.
Przez dwa lata odbywał służbę w Korpusie Piechoty Morskiej, grając w sekcji dętej orkiestry trzeciej dywizji w Japonii i Korei. Będąc na koncercie Tokijskiej Orkiestry Filharmonicznej, usłyszał utwór Moja matka gęś Maurice’a Ravela oraz Symfonię Es-dur Paula Hindemitha. Później tak wspominał to zdarzenie: Wtedy po raz pierwszy usłyszałem prawdziwą muzykę nowoczesną, bo w Saint Louis nawet nie wiedziałem, że Murzynom wolno chodzić na takie koncerty. Ponadto zrozumiałem, że nie wszystko musi brzmieć jak Beethoven czy Brahms...