Aby przyspieszyć masowy exodus ludności żydowskiej do strefy sowieckiej, Niemcy rozpoczęli brutalne pogromy i wysiedlenia. Kluczową rolę w tej akcji odgrywała Einsatzgruppe z.b.V. Już 7 września Himmler pisemnie upoważnił jej dowódcę do przeprowadzania masowych egzekucji. Metody stosowane przez Einsatzgruppe z.b.V. wywołały nawet pewne zaniepokojenie Wehrmachtu; w jednym z raportów Abwehry odnotowano, że „Einsatzkommando [Woyrscha] sieje spustoszenie”. Jedna z pierwszych masakr miała miejsce w Będzinie.

Przebieg thumb|Ruiny spalonej synagogi w Będzinie W datowanym na 9 września raporcie dziennym referatu specjalnego Unternehmen „Tannenberg” odnotowano, że dwa dni wcześniej w Będzinie „przeprowadzono akcję przeciwko Żydom, którzy ukrywali artykuły pierwszej potrzeby, podnosili ceny i gromadzili srebrne monety”. Z kolei polskie źródła informują, że 8 września niemieccy żołnierze aresztowali i rozstrzelali dwóch będzińskich Żydów – piekarzy Katza i Wernera – oskarżonych o podniesienie ceny chleba. Rozstrzelano również Polaka nazwiskiem Stawski, któremu zarzucono kradzież. Do obserwowania egzekucji zmuszono kilku wcześniej zatrzymanych zakładników.