W dwóch miejscach doszło do zapadnięcia się linii kanalizacyjnej. Budynki znajdujące się wewnątrz fortu nie doznały poważnych zniszczeń, ograniczając się jedynie do drobnych uszkodzeń. Znacznemu zniszczeniu uległy natomiast liczne budynki wzniesione nielegalnie w strefie buforowej poza murami fortu. Według relacji mieszkańców, po wydarzeniach związanych z tsunami fort zaczął przyciągać zwiększoną liczbę turystów, postrzegany jako „bezpieczne miejsce”. Miało to długofalowy, korzystny wpływ na lokalną gospodarkę fortu.

Gentryfikacja Wywiady przeprowadzone z mieszkańcami w 2016 roku wykazały, że przed wpisaniem fortu na listę światowego dziedzictwa nie istniało większe zainteresowanie starszymi budynkami znajdującymi się na jego terenie. Obiekty te wymagały kosztownych remontów i charakteryzowały się licznymi usterkami, takimi jak przeciekające dachy, szczególnie uciążliwe w czasie monsunu. Część większych budynków była częściowo zniszczona, co sprawiało, że stanowiły one finansowe obciążenie dla właścicieli. Zmiana sytuacji rozpoczęła się pod koniec lat 90., kiedy zagraniczni inwestorzy zaczęli stopniowo interesować się nieruchomościami położonymi na terenie fortu.