Niewolnictwo zostało zniesione przez francuską administrację w 1896 roku, co negatywnie wpłynęło na majątki prowadzących plantacje Merina oraz innych grup spoza Merina, które opierały się na pracy niewolników.
Warstwa Andevo w społeczeństwie Merina obejmowała pracowników domowych i rolnych. Ich tradycyjnym dziedzicznym zajęciem była praca fizyczna oraz rzemiosło, a stanowili oni znaczną część społeczeństwa. Kastę Andevo nazywano również Mainty, a jej członkom odmawiano prawa do posiadania ziemi. Osoba z warstwy Hova mogła zostać zdegradowana do statusu niewolnika za przestępstwo lub niespłacony dług, ale w takim przypadku nie byli określana mianem Andevo, lecz określano ją jako Zaza-hova.
Andevo, podobnie jak inne warstwy społeczne, byli endogamiczni w społeczeństwach Merina i Betsileo. Według wspomnień Williama Ellisa z 1838 roku, niewolnik w społeczeństwie malgaskim miał zakaz zawierania małżeństw z osobą z arystokracji lub Hova. Andevo byli uważani za olana maloto, czyli „nieczystych ludzi”, w przeciwieństwie do Hova i Andriana, którzy byli olana madio – „czyści ludzie”. Ta domniemana „nieczystość” i „czystość” była powodem historycznego tabu społecznego przeciwko małżeństwom między Andevo a przedstawicielami innych warstw społecznych w malgaskim społeczeństwie.
Przypisy
Kategoria:Historia Madagaskaru Kategoria:Niewolnicy