Antoni Balcar (ur. 16 stycznia 1886 w Bogucicach, zm. 2 listopada 1961 w Mikołowie) – polski działacz gospodarczy, narodowy i społeczny, powstaniec śląski, poseł do Sejmu Śląskiego II kadencji, więzień niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych.

Życiorys Urodził się 16 stycznia 1886 roku w Bogucicach (późniejsza część Katowic). Po ukończeniu tamtejszej szkoły powszechnej uczęszczał do szkoły realnej w Katowicach (późniejsze I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Katowicach), a następnie do dwuletniej szkoły handlowej.

W 1903 roku rozpoczął działalność jako wolontariusz w przedsiębiorstwie K. Maya, a w latach 1904–1906 był zatrudniony jako handlowiec w Fabryce Śrub i Nitów w Siemianowicach. W latach 1908–1910 odbywał służbę wojskową w 62 Pułku Piechoty stacjonującym w Raciborzu. W 1910 roku, ze względu na trudności ze znalezieniem zatrudnienia na Górnym Śląsku, wynikające głównie z pielęgnowania polskich tradycji w rodzinnym domu, podjął pracę jako korespondent handlowy w Sosnowieckiej Fabryce Rur i Żelaza w Sosnowcu.