5 grudnia 1917 roku został mianowany dyrektorem Urzędu Okrętów Podwodnych w Reichsmarineamt. 27 stycznia 1918 roku został awansowany do stopnia wiceadmirała. Od września 1918 roku piastował stanowisko sekretarza stanu w Cesarskim Urzędzie Marynarki. W trakcie rewolucji listopadowej i buntu marynarzy w Kilonii opowiedział się za brutalnym stłumieniem wystąpień. Sugerował rządowi księcia Maxa von Badena dokonanie samozatopienia okrętów stacjonujących w Kilonii lub zbombardowania portu z lądu. Po upadku Cesarstwa Niemieckiego pozostał w siłach zbrojnych, ale z powodu złego stanu zdrowia zrezygnował ze służby 14 lutego 1919 roku.
Odznaczenia Odznacznia admirała von Mann Edlera von Tiechlera to między innymi: Order Orła Czerwonego II klasy z liśćmi dębu i mieczami na wstędze wojskowej (Prusy) Order Orła Czerwonego IV klasy z koroną (Prusy) Order Królewski Korony II klasy (Prusy) Krzyż Żelazny I klasy (Prusy) Odznaka za Służbę Wojskową (Prusy) Kawaler II klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego z liśćmi dębu (Badenia) Krzyż Wielki II klasy Orderu Zasługi Wojskowej z mieczami (Bawaria) Oficer IV klasy Orderu Zasługi Wojskowej (Bawaria) Lubecki Krzyż Hanzeatycki (Lubeka) Krzyż Fryderyka Augusta I klasy (Oldenburg) Komandor Orderu Zbawiciela (Grecja) Komandor Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Komandor Orderu Korony