Po rewolucji lutowej 1917 włączył się w prace nad organizacją Związku Wojskowych Polaków wśród żołnierzy oddziałów Frontu Rumuńskiego. Został wybrany prezesem ZWP w rosyjskiej 2 Dywizji Piechoty. W styczniu 1918 przyprowadził czołówkę sanitarną do II Korpusu Polskiego w Rosji „absolutnie z całym personelem żywym i martwym inwentarzem”. Po przemianowaniu czołówki na korpuśną kolumnę sanitarną został wyznaczony na jej dowódcę. „Z powodu braku gotówki w kasie korpusu utrzymuje kolumnę ze swoich własnych funduszy aż do 1 maja, nie otrzymując zupełnie żadnych pieniędzy z kasy korpusu, ani żadnych produktów z intendentury korpusu”. Wyróżnił się 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniowem. 13 października 1921 były szef sztabu II Korpusu Polskiego, pułkownik Michał Żymierski sporządził wniosek na odznaczenie Jerzego Gattawsa orderem „Virtuti Militari”, w którym napisał między innymi:

Był więziony w obozie w Güstrow, a następnie w Breesen. We wrześniu został przeniesiony do twierdzy brzeskiej i osadzony w forcie Berga.