Prace budowlane rozpoczęto 19 lipca 1854. W sierpniu tego samego roku doszło w mieście do powodzi, podczas której woda zalała okolice budowy. mały|lewo|Most Dolny na początku XX wieku 15 września 1854 położono kamień węgielny, a na jednym z filarów umieszczono płytę z datą 1854, która wskazywała poziom wody odnotowany podczas powodzi w tymże roku. Prace pod nadzorem Paula Müllera prowadził mistrz murarski Leopold Schweitzer. Nowy most powstał „kilka kroków” na południe od starego, w dół biegu rzeki. Został oddany do użytku 20 listopada 1854. Rok później, w 1855, został uzupełniony o balustradę. Według Jana Piotra Chrząszcza, podczas powodzi w lipcu 1903 wspólna akcja mieszkańców miasta, straży pożarnej i żołnierzy prudnickiego garnizonu miała uratować most przed zniszczeniem.
Kolejne powodzie w 1934 i 1938 osłabiły konstrukcję mostu. Z tego powodu w 1939 poddano go gruntownemu remontowi. Wówczas Most Dolny został poszerzony. W próbie wypornościowej mostu wzięły udział czołgi miejscowego garnizonu.