William Beckford (ur. 19 grudnia 1709 na Jamajce, zm. 21 czerwca 1770 w Londynie) – brytyjski polityk, dwukrotny lord major Londynu, bogaty posiadacz ziemski i właściciel plantacji cukru na Jamajce, parlamentarzysta z Shaftesbury, Petersfield i City of London.
Życiorys Pochodzenie i młodość Urodził się 19 grudnia 1709 roku na Jamajce. Był synem Petera Beckforda, i wnukiem Petera Beckforda, który pełnił funkcję gubernatora wyspy. Rodzina Beckfordów należała do najbogatszych na Jamajce, posiadając ogromne plantacje cukru, na których pracowali niewolnicy. Po śmierci ojca w 1735 roku William odziedziczył znaczną część rodzinnej fortuny. W 1737 roku zmarł jego starszy brat Peter, co uczyniło Williama właścicielem większości majątku Beckfordów. W 1744 roku przybył do Anglii, gdzie nabył posiadłość Fonthill Gifford w Wiltshire.
Poślubił Marię, córkę George’a Hamiltona (członka Izby Gmin). Mieli jednego syna, Williama Thomasa Beckforda (1760–1844), późniejszego pisarza i kolekcjonera sztuki.