Objawy Pierwsze objawy pojawiają się na liściach zwykle pod koniec maja w postaci pajęczynowatego nalotu. Początkowo jest on bardzo delikatny i może być przeoczony, ale choroba szybko się rozwija, nalot staje się coraz bardziej gęsty na obydwu stronach liści. Pod koniec lipca powstają owocniki typu klejstotecjum, najpierw na dolnej stronie liści, potem także na górnej. Na silnie porażonych liściach oprócz klejstotecjów powstają także czarne, nekrotyczne plamki. Pod koniec sezonu wegetacyjnego nalot jest tak obfity, że liście stają się szare, zwijają się ku dołowi, żółkną, potem brązowieją i obumierają. Czasami nalot powstaje także na ogonkach liściowych i niezdrewniałych pędach.
Epidemiologia Już w sierpniu w dojrzewających klejstotecjach powstają bazydiospory. Większość zgnije wraz z liśćmi, ale te, które na suchych liściach przetrwają zimę, będą na wiosnę stanowić źródło infekcji pierwotnej. Źródłem takiej infekcji są także zarodniki konidialne powstające na liściach z zainfekowanych przez grzybnię pąków, oraz konidia przynoszone przez wiatr z cieplejszych rejonów Europy. Szybkość z jaką E. flexuosa rozprzestrzeniła się w Europie wskazuje, że obecny klimat sprzyja jej rozwojowi i umożliwia przetrwanie zimy.