W swoich badaniach Holmer wykorzystuje dane porównawcze o ramienionogach współczesnych, dzięki czemu w niektórych przypadkach na podstawie skamieniałości można wnioskować o przebiegu ontogenezy organizmów wymarłych: wykazano na przykład, że rodzaj Schizambon z wymarłego rzędu Siphonotretida miał larwę planktotroficzną, która przed przeobrażeniem osiedlała się na stronie brzusznej. mały|Ordowicki ramienionóg bezzawiasowy Schizambon perspinosum (rząd Acrotretida) Lars Holmer jest współautorem powszechnie przyjętej klasyfikacji ramienionogów, w tym nazw wszystkich trzech podtypów: Linguliformea Williams, Carlson, Brunton, Holmer & Popov, 1996, Craniiformea Popov, Bassett, Holmer & Laurie, 1993 oraz Rhynchonelliformea Williams, Carlson, Brunton, Holmer & Popov, 1996. Opisał też samodzielnie lub we współautorstwie liczne taksony niższego rzędu, na przykład rodzinę Pseudolingulidae Holmer, 1991 oraz rodzaje Cyrtonotreta Holmer, 1989, Biernatia Holmer, 1989, Tilasia Holmer, 1991, Erbotreta Holmer & Ushatinskaya, 1994, Diencobolus Holmer, Popov, Koneva & Bassett, 2001, Thulecrania Holmer, Popov & Bassett, 2013, Karlsorus Jin & Holmer, 2017, Palaeotreta Zhang, Holmer, Chen & Brock, 2020 i Jagoellus Brock, Zhang & Holmer, 2025.