spośród nich ci, którzy ukończyli pełny kurs szkół średnich (7 lub 8 klas), byli przyjmowani na młodszy kurs po zdaniu egzaminu konkursowego z historii literatury rosyjskiej, historii, geografii, fizyki, mechaniki, kosmografii i chemii, administracji wojskowej, prawodawstwa wojskowego oraz 2 języków (francuskiego i niemieckiego) w wymiarze kursu korpusu kadetów i szkół wojskowych, przy czym z literatury rosyjskiej wymagane było uzyskanie co najmniej 10 punktów. Osoby, które ukończyły studia wyższe na kierunku nauk prawnych, mogły ubiegać się o przyjęcie bezpośrednio do klasy starszej, po zdaniu egzaminu sprawdzającego z przedmiotów głównych klasy niższej i średniej (prawo karne, cywilne i państwowe oraz postępowanie karne), administracji wojskowej i prawodawstwa wojskowego. Studenci studiów stacjonarnych (45 osób z wojsk lądowych i nie więcej niż 5 oficerów marynarki wojennej) otrzymywali zwiększoną pensję i coroczne stypendium na książki. Konferencja miała prawo, za zgodą Ministra Wojny, przyjmować studentów nadliczbowych, którzy nie otrzymywali dodatkowego wynagrodzenia, ale korzystali ze wszystkich praw i świadczeń na równi ze studentami regularnymi.