Żołnierz w stosunku do innych żołnierzy może być przełożonym lub podwładnym, a także starszym, młodszym albo równym stopniem wojskowym.
Przełożonym jest osoba, która na mocy przepisów prawa uprawniona jest do wydawania rozkazów lub poleceń służbowych podporządkowanemu żołnierzowi (podwładnemu). W stosunku do swoich podwładnych przełożony powinien posiadać wyższy lub równy stopnień wojskowy. Sprawuje on funkcje dowódcze, szkoleniowe i wychowawcze. Jest odpowiedzialny za organizację służby podwładnych.
W czasie wspólnego wykonywania obowiązków służbowych przez co najmniej dwóch żołnierzy jeden z nich zawsze pełni rolę przełożonego. Jeżeli przełożony nie został wskazany, to o przełożeństwie decydują w kolejności: posiadany przez żołnierzy stopnień wojskowy, zajmowane stanowisko służbowe, staż w posiadanym stopniu wojskowym, nieprzerwany staż w czynnej służbie wojskowej, wiek żołnierza. Nieco inaczej traktował to regulamin służby wewnętrznej SZ PRL z 1970. Jeśli przełożony nie został wyznaczony, przy wspólnym wykonywaniu czynności służbowych przełożonym zostawał żołnierz wyższy stanowiskiem, przy równorzędnych stanowiskach – wyższy stopniem, w przypadku równych stanowisk i stopni starszy wysługą lat w danym stopniu, a przy jednakowej wysłudze – starszy wiekiem.